بازارهای مالی و طبقه بندی آن ها


بازارهای مالی

واژه «بازار» در دنیای مالی و اقتصادی بسیار تکرارشونده است بنابراین دانستن تعریف صحیح و جامع از این واژه برای هر فعالی در این حوزه ضروری است. از طرفی به علت فعالیت‌های مختلف مالی و اقتصادی و ویژگی‌های متنوعی که این فعالیت‌ها دارند بازارها را به شیوه‌های مختلفی طبقه‌بندی می‌کنند. در ادامه به تعریف بازار و معرفی جامع این طبقه‌بندی‌ها می‌پردازیم.

در حقیقت بازارها محلی هستند برای ایجاد ارتباط میان کسانی که وجوه مازاد دارند (وام‌دهندگان) و کسانی که به این وجوه برای تامین هزینه‌های خود نیاز دارند (وام‌گیرندگان یا مصرف‌کنندگان). بنابر تعریف فوق لزومی ندارد که بازارها حتما شکل فیزیکی داشته باشند. همین که از ارتباط برقرار شود بازار ایجاد شده است.

منظور از وجوه مازاد می‌تواند پس‌انداز خانوارها و یا وجوهی باشد که بنگاه‌ها قصد سرمایه‌گذاری آن را دارند.

اهمیت بازارها

جود بازارهای مالی سودمند است و بدون بازارهای مالی، هدایت وجوه از شخصی که فرصت سرمایه‌گذاری ندارد به کسی که فرصت سرمایه‌گذاری دارد، دشوار است. بنابراین، بازارهای مالی برای ارتقای کارایی اقتصادی ضروری هستند و همچنین بازارهای مالی عملکرد مهمی در اقتصاد دارند. آنها شرایط انتقال وجوه را که به سرمایه‌گذاری مولد ختم می‌شود، فراهم می‌کنند که به تولید و کارایی بالاتر برای کل اقتصاد کمک می‌کند. در نتیجه بازارهای مالی با عملکرد خوب رفاه اقتصادی همه افراد جامعه را بهبود می بخشد.

هنگامی که بازارهای مالی در طول بحران‌های مالی شکست می‌خورند، مانند بحران 2008، مشکلات اقتصادی شدیدی در پی دارد که گاهی اوقات می تواند به بی‌ثباتی سیاسی خطرناک منجر شود.

تعریف بازار و انواع آن

در علم اقتصاد تعاریف متعددی برای بازار ارائه شده است.

در تعاریف اولیه، بازار به یک مکان فیزیکى اطلاق می شد که خریداران و فروشندگان براى مبادله کالا و خدمات درآن دور هم جمع مى‌شدند.

اما در تعاریف بعدی چنین بیان شد که بازار نباید لزوماً وجود فیزیکی داشته باشد و فضای مشخصی را در بر گرفته باشد، در حقیقت بازار شامل تمام خریداران و فروشندگانى است که در حال دادوستد کالاها یا خدمات خاصى هستند. برای مثال بازار معاملات سهام در سطح جهانی، بازاری است که عملیات خرید و فروش در آن از طریق شبکه­ های مخابراتی بین المللی صورت می پذیرد و مکان معینی ندارد. در حقیقت بازار یک مکانیزم است این امکان را به خریداران و فروشندگان می دهد تا به معامله دارایی های خود بپردازند. این دارایی ممکن است فیزیکی (مانند املاک) یا مالی (مانند اوراق بهادار) باشد.

بر اساس تعریف دومنیک سالواتوره بازار مکان و یا موقعیتی است که در آن خریداران و فروشندگان، کالا، خدمات و منابع را خرید و فروش می‌کنند. برای هر کالا، خدمت یا منبع که قابلیت معامله داشته باشد، بازاری وجود دارد. در تعریف سالواتوره هم مشاهده می‌شود که بازار می‌تواند یک محل مادی و فیزیکی باشد یا آنکه موقعیتی برای انجام معامله باشد.

انواع بازار:

در یک نگاه کلی و از نقطه نظر نوع دارایی ها، بازارها به دو نوع بازار دارایی های فیزیکی (واقعی) و بازار دارایی های مالی تقسیم می‌شود:

بازار داراییهای فیزیکی، بازاری است که در آن خریداران و فروشندگان به معامله دارایی هایی که ماهیت واقعی و فیزیکی دارند (مانند اتومبیل، املاک و مستغلات، و وسایل منزل) مبادرت می ورزند.

بازار داراییهای مالی به بازاری اطلاق می شود که در آن افراد اعم از حقیقی و حقوقی، می توانند در آن به معامله اوراق ضمانت مالی، کالا و دیگر دارایی های مثلی (عوض دار) با هزینه مبادلاتی پایین بپردازند. قیمت‌های این بازار تابع عرضه و تقاضا است. اوراق ضمانت شامل سهام، اوراق قرضه و برخی کالاها (شامل فلزات گرانبها یا محصولات کشاورزی) می‌شوند.

بازار ممکن است از نظر سررسید تعهدات مالی، نوع ساختار یا برحسب دارایی طبقه بندی شود.

بازارهای مالی از نظر سررسید تعهدات مالی، به دو گروه عمده بازار پول و بازار سرمایه تقسیم می­ شود:

بازار پول (Money market):

بازار پول بازاری است برای داد و ستد پول و دیگر داراییهای مالی جانشین نزدیک پول (که سررسید کمتر از یکسال دارند) است. به بیان دیگر بازار پول، بازار ابزارهای مالی کوتاه‌مدت با سه ویژگی مهم زیر است:

  • نقدشوندگی بالا
  • کم بودن ریسک عدم پرداخت
  • ارزش اسمی زیاد

ابزارهای بازار پول شامل اسناد خزانه (اوراق بهادار کوتاه مدت با سه ماه، شش ماه یا یکسال)، پذیرش بانکی (دستور پرداخت مبلغی معین در تاریخی مشخص)، گواهی سپرده (جوانترین و مهمترین)، اوراق تجاری (نوعی اوراق قرضه کوتاه مدت با سررسید ۲۷۰ روز یا کمتر)، قرادادهای بازخرید و دلار اروپایی است. از مهمترین نهادهای این بازار می‌توان به بانک مرکزی، واسطه‌های مالی بانکی مانند بانک‌های تجاری و مؤسسات اعتباری غیربانکی، شرکت‌های تجاری، دولت و مؤسسات دولتی، صندوق‌های سرمایه گذاری، کارگزاری‌ها و معامله‌گران و در نهایت سرمایه‌گذاران اشاره نمود.

بازار سرمایه (Capital market):

بازار سرمایه، به بازارهای مالی جهت خرید و فروش ابزارهای مالی نظیر اوراق قرضه یا اوراق بهادار، با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی‌های بدون سررسید، اطلاق می‌شود. بازار سرمایه بزرگ‌تر از بازار پولی است و اهمیت بسزایی در جمع آوری و تامین منابع لازم جهت سرمایه‌گذاری واحدهای مختلف تولیدی دارد. بازار سرمایه از نظر مرحله عرضه اوراق بهادار، خود به دو دسته بازار اولیه (بازار دست اول) و بازار ثانویه (بازار دست دوم) تقسیم می‌شود.

بازار سرمایه

بازار اولیه:

بازار اولیه بازاری است که در آن سهام یک شرکت یا واحد اقتصادی برای اولین بار در آن عرضه و منتشر می‌شود. عایدی حاصل از عرضه این سهام منبعی در تامین مالی آن شرکت یا موسسه خواهد بود. از آنجا که در بازار اولیه، سهام برای بار نخست به خریداران و متقاضیان عرضه می‌شود، فروشنده اوراق بهادار در حقیقت همان ناشر اوراق بهادار خواهد بود.

بازار ثانویه:

با اتمام عرضه اولیه ۱ یک سهم در بازار اولیه، برای ادامه معاملات آن سهم بازار دیگری وجود خواهد داشت به نام بازار ثانویه؛ بنابراین بازار دست دوم (ثانویه) به منظور ایجاد امکان دادو ستد اوراق منتشره در بازار اولیه و افزایش قابلیت نقدشوندگی آن، تشکیل شده است. در این بازار است که طرفین معامله این امکان را پیدا می‌کنند که علاوه بر تجدید نظر در اوراق خریداری شده، با خرید و فروش دوباره یا چندباره، تعداد آن را افزایش و یا کاهش دهند و یا اوراق دیگری در سهم دیگری تهیه نمایند. دفعات انجام معامه در بازار ثانویه محدودیتی ندارد، این ویژگی بازار ثانویه است که موجب می‌شود تا نقدشوندگی ابزارهای مالی با جابجا شدن مالکیت آنها، قدرت بیشتری پیدا کند.

بازار ثانویه بر اساس اینکه چه نوع سهمی در چه محلی مبادله می‌شود، به چهار بازار تقسیم می‌گردد:

بازار اول: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های بورسی که در بورس انجام می‌شود.

بازار دوم: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های غیر بورسی که در فرابورس انجام می‌شود.

بازار سوم: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های بورسی که در فرابورس انجام می‌شود.

بازار چهارم: بازاری بدون کارگزار و معامله‌گر و مربوط به معاملات خصوصی است که توسط شبکه‌های الکترونیکی و بین سرمایه‌گذاران نهادی و عادی صورت می‌گیرد. نهادها به منظور پرهیز از پرداخت هزینه‌های مربوط به کارگزاری، عموماً معاملات عمده و بلوک خود را در بازار چهارم انجام می‌دهند.

بازار مالی بر اساس نوع دارایی

بازارهای مالی به لحاظ نوع دارایی به سه بخش تقسیم می شود:

بـازار سـهام: در ایـن بـازار، سـهام شـرکت های سهامی پذیرفته شده در بورس مورد معامله قرار می گیرد.
بازار اوراق بدهی: این بازار برای دادوستد ابزارهای با درآمد ثابت (اوراق قرضه) در نظر گرفته شده است.
بازار ابزارهـای مشـتقه: بـازاری که در آن ابزارهـای مشتقه که مبتنـی بـر دارایـی هـای مـالی یـا فیزیکی هستند، مورد معامله قرار می گیرند. مانند اختیار معامله و قرارداد آتی

بازار سرمایه یا بازارهای مالی چیست؟

بازار سرمایه یا بازارهای مالی چیست؟

بورس اوراق بهادار به عنوان بخشی از بازار سرمایه‌، از اهمیت بسیار زیادی در میان سرمایه‌گذاران برخوردار است و مورد توجه خاص آن‌ها قرار دارد. بنابراین پیش از آن‌که به بررسی ساز و کار بورس اوراق بهادار و چگونگی انجام معاملات در این بازار پرداخته شود، نیاز است تا به اختصار این بازار را تعریف کرد و به بررسی انواع آن پرداخت. در این مطلب به سراغ این موضوع رفته‌ایم و به شما می‌گوییم بازار سرمایه یا بازارهای مالی چیست و بازار سرمایه خود به چند دسته تقسیم می‌شود. با ما همراه شوید.

بازار چیست؟

در علم اقتصاد تعاریف متعددی برای بازار ارائه شده است.
در تعاریف اولیه، بازار به مکان فیزیکى اطلاق می‌شد که خریداران و فروشندگان براى مبادله کالا و خدمات در آن دور هم جمع مى‌شدند. اما در تعاریف بعدی تاکید شد که بازار نباید لزوماً وجود فیزیکی داشته باشد و فضای مشخصی را در برگیرد، در حقیقت بازار شامل تمام خریداران و فروشندگانى است که در حال دادوستد کالا یا خدمات خاصى هستند.
برای مثال بازار معاملات سهام در سطح جهانی، بازاری است که عملیات خرید و فروش در آن از طریق شبکه‌های مخابراتی بین‌المللی انجام می‌شود و مکان معینی ندارد. در حقیقت بازار یک مکانیزم است که این امکان را به خریداران و فروشندگان می‌دهد تا به معامله دارایی‌های خود بپردازند. این دارایی ممکن است فیزیکی (مانند املاک) یا مالی (مانند اوراق بهادار) باشد.
براساس تعریف دومنیک سالواتوره، بازار مکان و یا موقعیتی است که در آن خریداران و فروشندگان، کالا، خدمات و منابع را خرید و فروش می‌کنند. برای هر کالا، خدمت یا منبع که قابلیت معامله داشته باشد، بازاری وجود دارد. در تعریف سالواتوره هم مشاهده می‌شود که بازار می‌تواند یک محل مادی و فیزیکی یا موقعیتی برای انجام معامله باشد.

انواع بازارها کدامند؟

در یک نگاه کلی و از نقطه نظر نوع دارایی‌ها، بازارها به دو نوع بازار دارایی‌های فیزیکی (واقعی) و بازار دارایی‌های مالی تقسیم می‌شوند:
بازار دارایی‌های فیزیکی، بازاری است که در آن خریداران و فروشندگان به معامله دارایی‌هایی که ماهیت واقعی و فیزیکی دارند، مانند اتومبیل، املاک و مستغلات، وسایل منزل و … می‌پردازند.
بازار دارایی‌های مالی به بازاری اطلاق می شود که در آن افراد اعم از حقیقی و حقوقی، می توانند در آن برای معامله اوراق ضمانت مالی، کالا و دیگر دارایی‌های مثلی (عوض‌دار) با هزینه مبادلاتی پایین اقدام کنند. قیمت‌های این بازار تابع عرضه و تقاضا است. اوراق ضمانت شامل سهام، اوراق قرضه و برخی کالاها (فلزات گرانبها یا محصولات کشاورزی) می‌شود.
بازار می‌تواند از نظر سررسید تعهدات مالی، نوع ساختار یا برحسب دارایی طبقه‌بندی شود. بازارهای مالی از نظر سررسید تعهدات مالی، به دو گروه عمده بازار پول و بازار سرمایه تقسیم می‌شوند:

بازار پول چیست؟

بازار پول، بازاری برای داد و ستد پول و دیگر دارایی‌های مالی جانشین نزدیک پول با سررسید کمتر از یکسال است. به بیان دیگر بازار پول، بازار ابزارهای مالی کوتاه‌مدت با سه ویژگی مهم زیر است:

  • نقدشوندگی بالا
  • کم بودن ریسک عدم پرداخت
  • ارزش اسمی زیاد

ابزارهای بازار پول شامل اسناد خزانه (اوراق بهادار کوتاه مدت با سه ماه، شش ماه یا یکسال)، پذیرش بانکی (دستور پرداخت مبلغی معین در تاریخی مشخص)، گواهی سپرده، اوراق تجاری (نوعی اوراق قرضه کوتاه مدت با سررسید ۲۷۰ روز یا کمتر)، قرادادهای بازخرید و دلار اروپایی است. از مهمترین نهادهای این بازار می‌توان به بانک مرکزی، واسطه‌های مالی بانکی مانند بانک‌های تجاری و مؤسسات اعتباری غیربانکی، شرکت‌های تجاری، دولت و مؤسسات دولتی، صندوق های سرمایه گذاری، کارگزاری‌ها و معامله‌گران و در نهایت سرمایه‌گذاران اشاره کرد.

بازار سرمایه چیست؟

بازار سرمایه، به بازارهای مالی برای خرید و فروش ابزارهای مالی نظیر اوراق قرضه یا اوراق بهادار با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی‌های بدون سررسید، اطلاق می‌شود. بازار سرمایه بزرگ‌تر از بازار پول است و اهمیت بسیار زیادی در جمع آوری و تامین منابع لازم برای سرمایه‌گذاری واحدهای مختلف تولیدی دارد. بازار سرمایه از نظر مرحله عرضه اوراق بهادار، خود به دو دسته بازار اولیه (بازار دست اول) و بازار ثانویه (بازار دست دوم) تقسیم می‌شود.

بازار اولیه

بازار اولیه بازاری است که در آن سهام یک شرکت یا واحد اقتصادی برای اولین بار در آن عرضه و منتشر می‌شود. عایدی حاصل از عرضه این سهام، منبعی در تامین مالی آن شرکت یا موسسه خواهد بود. از آن‌جا که در بازار اولیه، سهام برای اولین بار به خریداران و متقاضیان عرضه می‌شود، فروشنده اوراق بهادار در حقیقت همان ناشر اوراق بهادار خواهد بود.

بازار ثانویه

با اتمام عرضه اولیه یک سهم در بازار اولیه، برای ادامه معاملات آن سهم، بازار دیگری به نام بازار ثانویه وجود دارد. بنابراین بازار ثانویه به منظور ایجاد امکان داد و ستد اوراق منتشره در بازار اولیه و افزایش قابلیت نقدشوندگی آن تشکیل شده است.
در این بازار است که طرفین معامله این امکان را پیدا می‌کنند که علاوه بر تجدید نظر در اوراق خریداری شده، با خرید و فروش دوباره یا چندباره، تعداد آن را افزایش و یا کاهش دهند و یا اوراق دیگری در سهم دیگری تهیه کنند. دفعات انجام معامه در بازار ثانویه محدودیتی ندارد، این ویژگی بازار ثانویه موجب می‌شود تا نقدشوندگی ابزارهای مالی با جابه‌جا شدن مالکیت آن‌ها، قدرت بیشتری پیدا کند.

بازار ثانویه بر این اساس که چه نوع سهمی در چه محلی مبادله می‌شود، به چهار بازار تقسیم می‌شود:

بازار اول: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های بورسی که در بورس انجام می‌شود.
بازار دوم: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های غیربورسی که در فرابورس انجام می‌شود.
بازار سوم: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های بورسی که در فرابورس انجام می‌شود.
بازار چهارم: بازاری بدون کارگزار و معامله‌گر و مربوط به معاملات خصوصی است که توسط شبکه‌های الکترونیکی و بین سرمایه‌گذاران نهادی و عادی صورت می‌گیرد. نهادها به منظور پرهیز از پرداخت هزینه‌های مربوط به کارگزاری، عموماً معاملات عمده و بلوک خود را در بازار چهارم انجام می‌دهند.

انواع بازارهای مالی بر اساس نوع دارایی

بازارهای مالی به لحاظ نوع دارایی به سه بخش تقسیم می‌شوند:

بـازار سـهام: در ایـن بـازار، سـهام شـرکت های سهامی پذیرفته شده در بورس مورد معامله قرار می‌گیرد.
بازار اوراق بدهی: این بازار برای دادوستد ابزارهای با درآمد ثابت (اوراق قرضه) در نظر گرفته شده است.
بازار ابزارهـای مشـتقه: بـازاری که در آن ابزارهـای مشتقه که مبتنـی بـر دارایـی هـای مـالی یـا فیزیکی هستند، مانند اختیار معامله و قرارداد آتی مورد معامله قرار می‌گیرند.

تفاوت میان بازار سرمایه و بازار پول چیست؟

بازار سرمایه و بازار پول تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارند. مهمترین تفاوت آن‌ها در مدت زمان سرمایه‌گذاری است. در بازار پول معمولا با افق زمانی کوتاه مدت سرمایه‌گذاری می‌شود، در حالی‌که در بازار سرمایه اینگونه نیست و سرمایه‌گذاری با دید بلندمدت انجام خواهد شد.
حق مالکیت دیگر تفاوت مهم این دو بازار با یکدیگر به شمار می‌رود. شرکتی که سهام خود را در بورس عرضه کرده است، در واقع بخشی از مالکیت شرکت را به سهامدارن خود واگذار می‌کند. در این بازار دارنده سهام به نوعی در مالکیت شرکت نیز سهیم خواهد بود. این در حالی است که در بازار پول بحث مالکیت مطرح نیست.
استفاده از بازارهای مالی متفاوت دیگر تفاوت بازار سرمایه و بازار پول است. ابزارهای بازار پول بیشتر شامل مواردی چون اسناد خزانه، گواهی سپرده، وام با وثیقه و … می‌شود، در حالی‌که بازار سرمایه از ابزارهایی چون اوراق بهادار، اوراق قرضه و اوراق مشارکت استفاده می‌کند.

سخن آخر

در این مطلب به این موضوع پرداختیم که بازار سرمایه یا بازارهای مالی چیست و گفتیم بازارهای مالی از نظر سررسید تعهدات مالی، به دو گروه عمده بازار پول و بازار سرمایه تقسیم می‌شوند. بازار سرمایه، بازاری برای خرید و فروش ابزارهای مالی چون اوراق قرضه یا اوراق بهادار با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی‌های بدون سررسید است.

بازار مالی چیست؟ انواع بازارهای مالی کدام اند؟

بازار مالی

بازار مالی (Financial Market) اصطلاحی گسترده است که برای طیف وسیعی از بازارها به کار می رود. هر بازاری که در آن تجارتی صورت می گیرد یک بازار مالی محسوب می شود. حتی بازارهایی که در آنها تجارت اوراق بهادار شامل سهام، اوراق قرضه، ارز، فلزات و مشتقات آنها انجام می شود هم بازار مالی هستند.

نظام مبتنی بر اقتصاد بازار در سطح کلان به وجود بازارهای 4 گانه اعتقاد دارد. این بازارها عبارتند از: بازار کالا، بازار کار، بازار پول و بازار سرمایه. تجزیه و تحلیل بازارهای 4 گانه تعادل عمومی را به اثبات می رساند. دو بازار از بازارهای یاد شده در ارتباط با بخش مالی می باشد. بخش مالی روی دوم سکه اقتصاد است که در واقع مکمل بخش واقعی اقتصاد است. بنابراین تعادل بلند مدت و با ثبات هر نظام اقتصادی هنگامی به دست می آید که دو بخش مالی و اقتصادی با ارتباطات درونی خود در شرایط تعادلی عمل کنند. بر این اساس می توان گفت که بخش مالی تزریق کننده حیات به بخش حقیقی اقتصاد است و منظور از توسعه مالی، توسعه سیستم یا بخش مالی یعنی بازارها، بازارهای مالی و طبقه بندی آن ها نهادها و ابزارهای مالی می باشد.

بازار مالی

کارکردهای بازار مالی

جذب و تجهیز پس اندازها و تخصیص بهینه منابع (انتقال وجوه بین واحدهای اقتصادی)

انتقال وجوه بین واحدهای اقتصادی نقش اساسی بخش مالی اقتصاد است. واحدهای اقتصادی به طور کلی شامل واحدهای دارای پس انداز و واحدهای سرمایه گذاری هستند. نقش بازارهای مالی این است که این دو گروه مزبور را به یکدیگر نزدیک کند و راهکاری فراهم نمایند که وجوه از واحدهای دارای مازاد پس انداز به واحدهای مواجه با کمبود منابع یا کسری پس انداز انتقال یابد. بدیهی است که تأثیر این نقل و انتقال وجوه فراهم آوردن امکانات سرمایه گذاری مولد است. بنابراین ملاحظه می شود که در صورت عدم وجود یا ضعف بازارهای مالی، امکان تحقق سرمایه گذاری های مولد در سطح وسیع وجود نخواهد داشت.

تعیین قیمت وجوه و سرمایه

قیمت وجوه و سرمایه نیز در بازارهای مالی تعیین می شود. بنابراین بازارهای مالی با تعیین قیمت سرمایه و وجوه، بنگاه ها را در تصمیم گیری های سرمایه گذاری و برنامه ریزی های مالی کمک می کنند. به طوری که قیمت بازاری سرمایه توسط بنگاه می تواند با بازده انتظاری ناشی از آن مورد مقایسه قرار گیرد و بدین ترتیب بنگاه ها سرمایه خود را به سرمایه گذاری هایی که بازده آن ها بالاتر یا مساوی هزینه سرمایه آن هاست اختصاص دهند.

همچنین با استفاده از هزینه سرمایه که در بازار مالی تعیین می شود، امکان مقایسه و ترجیح سرمایه گذاری های کوتاه مدت و بلند مدت فراهم می شود. اما فرآیند کشف قیمت در بازارهای مالی زمانی به درستی و به شکل عادلانه انجام می گیرد که شرایط رقابتی بر بازار حاکم باشد. در این شرایط عرضه و تقاضای وجوه و سرمایه، قیمت را تعیین می کند و قیمت تعیین شده توسط بازار بهترین راهنما برای عرضه کنندگان وجوه یعنی پس اندازکنندگان و سرمایه گذاران و تقاضاکنندگان وجوه یا سپرده پذیران خواهد بود. بدین وسیله تصمیم گیری برای هر دو گروه آسان خواهد شد و منابع سرمایه ای به بهترین نحو تخصیص خواهد یافت.

بازار مالی

انتشار و تحلیل اطلاعات

بازارهای مالی، اطلاعات را گردآوری می نمایند و از طریق قیمت های منتشر شده منعکس می نمایند. حتی افرادی که فرآیند پرهزینه ارزیابی بنگاه ها و مدیران و شرایط بازار سهام را طی نکرده اند، می توانند قیمت های سهام را که منعکس کننده اطلاعاتی است که دیگران به دست آورده اند، مشاهده کنند. انتشار و تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط بازارهای مالی باعث می شود تا جامعه منابع ناچیزی را به منظور به دست آوردن اطلاعات هزینه کند. اقتصادی شدن کسب اطلاعات درباره فرصت های سرمایه گذاری، می تواند به تخصیص بهتر منابع منجر گردد.

تسهیل دادوستدها

سیستم های مالی که هزینه های مبادلاتی را کاهش می دهند، می توانند موجب تخصصی تر شدن فعالیت ها، نوآوری تکنولوژی و رشد اقتصادی شوند. همان طور که آدام اسمیت (1779) نیز ادعا می کند، هزینه مبادلاتی کمتر باعث تخصصی تر شدن کارها می شود. وجود واسطه ای همانند پول، باعث می شود تا هزینه های مبادله کالا تا حد زیادی کاهش یابد و امر مبادله ساده تر و روان تر گردد. وجود نهادهای واسطه ای نیز خود باعث کاهش این هزینه ها، تقسیم کار بهتر و در نتیجه کارآیی و رشد بالاتر می شود.

توزیع خطر و مدیریت ریسک

بازارهای مالی علاوه بر تخصیص سرمایه پولی، خطرات اقتصادی را نیز توزیع می کنند. در واقع ریسک اشتغال به فعالیت های اقتصادی و سرمایه گذاری، از طریق ایجاد و توزیع اوراق بهادار از بازارهای مالی و طبقه بندی آن ها هم تفکیک و توزیع می شود. به عبارت دیگر بازارهای مالی (بازار پول و سرمایه) در ابعاد وسیع ریسک افرادی را که در فعالیت های اقتصادی بزرگ و پرمخاطره اشتغال دارند به پس انداز کنندگان که حاضر به پذیرش ریسک یک بازده غیرمطمئن هستند، منتقل و بین آن ها توزیع می کنند.

بازارهای مالی علاوه بر تفکیک ریسک اشتغال و سرمایه گذاری، افراد را قادر به ایجاد تنوع در سرمایه بازارهای مالی و طبقه بندی آن ها گذاری می کنند. ایجاد تنوع در سبد دارایی منجر به کاهش ریسک می شود. کل ریسک به این علت کاهش می یابد که زیان در بعضی از سرمایه گذاری ها توسط منافع ناشی از سایر سرمایه گذاری ها جبران می شود. بازارهای مالی همچنین ریسک عدم نقدشوندگی را کاهش می دهند. نقدشوندگی، عبارت از سهولت تبدیل دارایی ها به قدرت خرید در قیمت های مورد توافق است. هزینه های مبادلاتی و عدم تقارن اطلاعاتی باعث کاهش نقدشوندگی شده و ریسک را افزایش می دهد. بازارهای مالی از طریق انتشار و تحلیل اطلاعات و تسهیل دادوستدها به کاهش ریسک عدم نقدشوندگی کمک می کنند.

بازار مالی

طبقه بندی انواع بازارهای مالی در ایران

بازارهای مالی بر پایه معیارهای متفاوتی قابل طبقه بندی هستند:

طبقه بندی بر اساس نوع دارایی
طبقه بندی بر اساس مرحله عرضه اوراق بهادار
طبقه بندی بر اساس سررسید تعهدات مالی

انواع بازار مالی بر اساس نوع دارایی

الف) بازار سهام

در این بازار، سهام شرکت ها که نشانگر مالکیت دارنده آن در شرکت است، دادوستد می شود.

ب) بازار اوراق بدهی

بازاری است که در آن ابزارهای با درآمد ثابت (اوراق قرضه) دادوستد می شوند.

ج) بازار ابزارهای مشتق

بازاری است برای معاملات ابزارهایی مبتنی بر دارایی های مالی یا فیزیکی از که آن جمله می توان به اختیار معامله و قرارداد آتی اشاره کرد.

طبقه بندی بر اساس مرحله عرضه اوراق بهادار

بازار مالی

بازار مالی دست اول (اولیه)

شرکت ها، مؤسسات و بنگاه های اقتصادی برای تأمین منابع مالی مورد نیاز خود به مبالغ هنگفتی نیاز دارند که اغلب این منابع را در مقابل واگذاری اوراق بهادار خود، به دست می آورند. واگذاری اوراق بهادار و تأمین اعتبار برای اولین بار در بازار دست اول انجام می شود. به عبارت دیگر در بازار دست اول، اوراق بهادار برای نخستین بار منتشر می شوند. براین اساس فروشنده اوراق بهادار در واقع همان ناشر اوراق بهادار است.

بازار مالی دست دوم (ثانویه)

پس از عرضه اوراق بهادار در بازار اولیه و به منظور آن که این اوراق بتوانند مورد دادوستد قرار گیرند، به بازار دیگری نیاز است که به آن بازار ثانویه اوراق بهادار گفته می شود. در این بازار، اوراق قابلیت دادوستد پیدا می کنند. وجود بازار دست دوم، صرفاً به این دلیل است که قابلیت نقدشوندگی اوراق بهادار منتشر شده در بازار دست اول را افزایش دهد، ضمن این که شرایطی فراهم می آورد که قرض دهندگان و قرض گیرندگان در صورت لزوم به آسانی بتوانند تصمیمات سرمایه گذاری خود را تغییر داده، به فروش اوراق بهادار خریداری شده یا خرید اوراق بهادار دیگر اقدام نمایند.

دادوستد در بازار دست دوم به دفعات نامحدود انجام می شود و بنابراین با جابجا شدن مالکیت ابزارهای مالی قابل دادوستد در آن بازار، قدرت نقدشوندگی زیادی ایجاد می شود. در این حالت، از نقد شدن پیش از سررسید بدهی واحدهای متقاضی سرمایه یا ناشران اوراق بهادار جلوگیری می شود و در نتیجه ضربه های کمبود نقدینگی تأثیر محدودتری بر واحدهای سرمایه گذار خواهد داشت.

طبقه بندی بر اساس سررسید تعهدات مالی

بازار مالی

الف ) بازار پول ( Money market )

بنا به تعریف، بازار پول بازاری برای دادوستد پول و دیگر دارایی های مالی جانشین نزدیک پول است که سررسید کمتر از یک سال دارند. همچنین می توان از بازار پول به عنوان بازار ابزارهای مالی کوتاه مدت با ویژگی اندک بودن ریسک عدم پرداخت، نقدشوندگی و ارزش اسمی زیاد نام برد. تمرکز فعالیت این بازار در استفاده از ابزارهایی است که به اشخاص و بنگاه های تجاری این امکان را می دهند که به سرعت نقدینگی خود را به میزان مطلوب درآورند.

ب ) بازار سرمایه ( Capital market )

برپایه طبقه بندی بازار مالی با نگرش به سررسید دارایی ها، بازار سرمایه به بازار دادوستد ابزارهای مالی با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی های بدون سررسید اطلاق می شود. این بخش از بازار مالی نقش مهمتری در گردآوری منابع پس اندازی و تأمین نیازهای سرمایه گذاری واحدهای تولیدی دارد. بازار سرمایه نسبت به بازار پول بسیار گسترده تر است و از تنوع ابزاری بیشتری برخوردار است.
مهمترین کارکرد بازارهای مالی شامل بازارهای پول، سرمایه و بیمه در اقتصاد ملی، تجهیز منابع پس اندازی و هدایت آن به سوی فعالیتهای مولد اقتصادی است، ضمن آنکه تعیین قیمت وجوه و سرمایه، انتشار و تحلیل اطلاعات و توزیع ریسک اقتصادی نیز اغلب در شمار کارکردهای این بازارهاست.

بازار پول (Money Market)

این بازار یکی از بزرگترین بازارهای مالی و سرمایه جهان است که بانک ها و شرکت های دولتی و خصوصی و همچنین سهامداران در آن فعال می باشند. این بازار به چهار دسته بزرگ و اصلی اوراق قرضه دولتی، شرکتی، شهرداری، اوراق خزانه بانکی، اسناد بانکی و گواهی اسناد سپرده تقسیم می شود. به صورت کلی این بازارها در راستای جذب سرمایه برای راه اندازی پروژه های شرکت های خصوصی و دولتی و انتشار اوراق برای سرمایه گذاران فعالیت می کند که البته در مقالات بعدی به صورت کامل راجع به هر بخش توضیحات کامل خواهیم داد. در حالت کلی این بازارها بیشتر برای افرادی که به دنبال سرمایه گذاری هایی با ریسک و همچنین سود کم هستند مناسب می باشد.

بازار مالی

بازار ارز (Currency Market)

آخرین گروه از دسته بندی بازار های مالی و سرمایه بازار ارز (Currency Market) می باشد که شامل بازار مالی فارکس (Forex Market) یا foreign exchange market می باشد. این بازار یکی از بزرگترین بازارهای مالی بین المللی می باشد که گردش مالی روزانه آن حدود ۷۰۰۰ میلیارد دلار می باشد و جزو پر طرفدارترین بازارهای مالی آنلاین دنیا می باشد که تعداد زیادی از تحلیلگران، معامله گران، شرکت ها، بانک ها و موسسات از سرتاسر دنیا در آن فعالیت می کنند.

ریسک های موجود در بازار مالی ایران

ریسک دولتی

این ریسک که بر اساس پایین بودن قدرت اعتبار کشور و دولت ایران در تأمین منابع مالی از طریق قرض از بانک بر ؟ یا بازار بین المللی میباشد بر اساس قیمت اخیر پایین نفت و رشد متوسط اقتصادی و منفی بودن سطح تجاری کشور به وجود آمده است. به دنبال برداشته شدن تدریجی تحریمهای اقتصادی از ژانویه سال ۲۰۱۶، اعتبار ایران نسبتاً با رشد کمی به دلیل افزایش صادرات نفتی ایران به حد قبل تحریمها و وارد شدن سرمایه های خارجی مواجه شده است سطح پایین بدهیها بین تمامی و همچنین افزایش دسترسی کشور ایران به بازارهای تأمین مالی به کم شدن این ریسک کمک خواهد کرد.

ریسک نرخ ارز

این ریسک با توجه به برداشته شدن تحریمهای اقتصادی به دلیل فعالیتهای اتمی ایران و افزایش دیدگاه مثبت نسبت به آینده اقتصاد ایران کمتر میشود. ولی با این وجود، عدم اطمینان به دلیل یکی نبودن برنامه های رسمی دولتی و بازار مالی ارز که به سال ۲۰۱۸ موکول شده است به همراه نگرانی هایی که از اجمال تحریمهای جدید توسط دولت آمریکا، هنوز به آرایش نرسیده و دارای تحولات زیادی میباشد.

بازار مالی

ریسک بخش بانکها

ضعف بانکها به دلیل کمبود منابع، بالا بودن نرخ وامهای بی پایه و اساس، تغییرات در سیاستهایی که موجب تفاوت در پروسه ارائه تسهیلات بوجود آمده است باعث افزایش این ریسک شده است با وجود این که ایران در صدد شکستن مسأله تحریمهای اقتصادی از جانب دولت آمریکا در خصوص دلار آمریکا که به عنوان ارز رسمی در مبادلات استفاده میشود، بیشتر بانکهای غربی با اطاعت از آمریکا با مبادله با دولت و بانکهای ایران سرباز میزنند.

ریسک سیاسی

با توجه به اینکه انتظار میرود با روی کار آمدن آقای روحانی، رئیس جمهور جدید در سال 2017، این ریسک کاهش یابد، ولی متأسفانه صحنه سیاسی هنوز دارای تزلزل بسیار بوده است به طوری که جناح راست در صدد … علاوه بر آن شده است که بر سر راه آقای روحانی وجود دارد، دولت جدید آمریکا نیز با به کارگیری سیاست مخالف ایران که با همکاری کشور اسرائیل و چند کشور حوزه خلیج فارس همراه است.

ریسک بخش اقتصادی

وابستگی ایران در بخش هیدروکربن موجب تزلزل اقتصادی ایران و افزایش یا کاهش قیمت و صادرات نفی شده است بعد از برطرف شدن مشکلات تحریمهای اتمی، ایران میتواند از نمای رقبای خود در حوزه خلیج فارس پیشی بگیرد ولی افزایش ریسک به دلیل افزایش تحمیل تحریمهای جدید از طرف کشور آمریکا باعث تنزل در اعتماد در اقتصاد داخلی و خارجی ایران میشود، تراز این ریسک را بالا میبرد.

سه اصل اساسی در بازارهای مالی

سه اصل مهم در بازارهای مالی

بسیاری از کاربران به ما ایمیل زدند و سوال هایی پرسیدند که در بازارهایی مانند فارکس ، باینری آپشن یا بورس ایران چه اصل مهمی را در نظر بگیریم تا بتوانیم همانند معامله گران حرفه ای ترید انجام دهیم . در این مقاله سه اصل اساسی در بازارهای مالی را خواهیم گفت ؛ سه اصلی که اگر آنها را بکاربگیرید میتوانید درصد موفقیت خودتان را تا حد بسیار خوبی بالا ببرید.

در بازارهای مالی همیشه تعداد افراد شکست خورده چندین برابر افراد موفق بوده و از دلایل اصلی شکست افراد هم میتوان نداشتن اطلاعات کافی و نداشتن نظم (برنامه) اشاره کرد.

واقعا فرق یک معامله گر حرفه ای و موفق با یک معامله گر ناموفق در چیست ؟ معامله گران ناموفق به سرعت و پشت سرهم معامله باز میکنند تا در آخر سرمایه شان تمام شده و از بازار خارج شوند در صورتی که معامله گران موفق برای هر یک از معامله های خود گاها ساعتها زمان میگذارند و تا دلیل محکم و قوی طبق تحلیلی که انجام میدهند بدست نیاورند هیچگاه وارد معامله نمیشوند آنها در روز تعداد ترید های مشخصی باز میکنند اگر معامله شان با سود بسته شود دلیل آنها را تسلط کافی بر تحلیل بازار میداند و اگر با ضرر بسته شود هیچ شخصی را مقصر قلمداد نمیکند و با خونسردی کامل با موضوع برخورد خواهد کرد.

اما 3 اصل مهم در بازارهای مالی که به سه M مشهور است را در ادامه برای شما بصورت کامل توضیح خواهیم داد .

دلیل نامگذاری سه M اینست که هر سه اصل با حرف M شروع میشوند . Method ،Money ،Mind

1- اصل اول mind که به معنی ذهن میباشد و تعبیری از روانشناسی در معامله دارد.

در ایران هر روز شاهد رشد و معرفی بیشتر بازارهایی مانند باینری آپشن مخصوصا بروکر الیمپ ترید هستیم که ایرانیان استقبال بسیار خوبی از آن کرده اند و تنها دلیل این استقبال کسب درآمد دلاری از راه ترید زدن میباشد ، زمانی که یک معامله گر انگیزه خودش که کسب درامد از این راه بوده را از دست میدهد محکوم به شکست است این افراد احساسی عمل میکنند و همین مورد یکی از شایع ترین علل شکست در بازارهای مالی است.

همچنین کسانی که این کسبوکار را یک قمار یا بازی میدانند از دسته افرادی هستند که قطعا ضرر خواهند کرد و پس از مدتی باید از این بازارها خارج شوند.

اکثر افرادی که شکست میخورند ، استاد یا برخی از اتفاقات را مقصر میبینند ، اما آیا بنظر شما مقصر اصلی چه چیزی میتواند باشد؟

افراد تازه کاری که وارد بازار میباشد همانند کودکانی هستند که بلیط بخت آزمانی خریده اند و منتظرند که دیگران در مورد موفق شدن یا نشدن آنها تصمیم بگیرند ، یکی از نمونه های بارز آن کانال های سیگنال دهی تلگرامی است که اخیرا بسیار باب شده و معامله گران تازه کار به هوای رسیدن و کسب سودهای میلیونی گول این افراد را میخورند و عملا سرنوشت و سرمایه خودشان را در اختیار تصمیم یک فرد دیگر میگذارند . تاکید میکنیم به هیچ وجه گول تبلیغات های این افراد را نخورید و تمام تلاش خودتان را انجام دهید تا بتوانید بازار را خود تحلیل کرده و دست به ترید بزنید.

بهترین زمان برای تصمیم گیری های مهم دقیقا قبل از ترید زدن میباشد به دلیل اینکه هنوز سرمایه ای وارد نکردید لذا ذهنتان آرام است و میتوانید با دقت کافی بازار را تحلیل کرده و استراتژی خروج خود را تعیین کنید .

یکی از اشتباهات تریدرهای مبتدی این است که حد ضرر خودشان را قبل از ورود به معامله تعیین نمیکنند آنها فکر میکنند اگر معامله ای که ضرر شده را نگه دارند تا چند لحظه آینده با سود بسته خواهد شد در صورتی که یک خیال باطل است شما هر جایی که حد ضرر را تعیین کرده باشید و رفتار بازار نشانه ای از برگشت قیمت نداشته باشد باید از آن معامله خارج شوید.

سعی کنید یک روزنگار داشته باشید : روزنگار یکی از ساده ترین و بهترین راه ها برای جلوگیری از اشتباهات گذشته است ، یعنی شما از هر سود یا ضرری که کردید آن را در دفتر روزنگار خود ثبت کنید ، بهترین معامله گران جهان هم اشتباه میکنند ولی مهم اینست که یک اشتباه را 2 بار تکرار نکنید.

تا میتوانید اطلاعات در زمینه تحلیل بازارهای مالی بدست بیاورید

این را بیاد داشته باشید که هر شغلی با توجه به اهمیتی که دارد میزان زمان آموزش متفاوتی نیز دارد ، به طور مثال در شغل رفتگران احتیاج به آموزش اندکی است اما فردی که شغلش جراحی قلب میباشد باید سالها درس بخواند و یا حتی خلبانان که از همان ابتدا با تمرین های سخت آموزش هایشان شروع میشود ، دلیلش هم کاملا واضح و روشن است اگر اشتباهی از جراح یا خلبان سر بزنید منجر به مرگ یک یا چندین نفر میشود .

در ترید هم اگر معامله گر اشتباهی انجام دهد از نظر اقتصادی ضررهای فراوانی خواهد کرد ، به جراح دستیارانش کمک میکنند تا اشتباهی نکند و به خلبان ها برج مراقبت اما به یک معامله گر فقط خودش میتواند کمک کند تا وارد مسیر اشتباهی نشود .

به نظر ما ترید از جراحی هم سخت تر است چرا که یک سیستم خود آموز هست و بیشتر قوانین ورود یا خروج از ترید توسط خود معامله گر تدوین میشود .

سه کار به شما پیشنهاد میکنیم تا خودتان یک مراقب حرفه ای برای تریدهایتان باشید.

1-پذیرفتن مسئولیت : هیچوقت نمیگذارند یک خلبان تازه کار یک هواپیما را براند ولی هر تریدر تازه کاری میتواند در همان روز اول یک حساب ریل باز کرده و اقدام به معامله کند

2- زیر نظر داشتن موجودی حساب : یکی از ابزار هایی که میتواند حواس شما را به معاملات جمع کند میزان و موجودی حسابتان است ، برای حساب خود حدی تعیین کنید و اگر بیشتر از آن حد ضرر کردید تا یک هفته وارد لایو نشوید و فقط در دمو به تمرین بپردازید.

3-تمرین بسیار : سعی کنید اعمالتان در معامله ناخودآگاه شود ، توجه کرده اید نسبت به روز اولی که پشت فرمال نشسته اید تا امروز چقدر رفتارتان ناخودآگاه تر شده ، دقیقا شما باید آنقدر تمرین کنید تا به همچین مرحله ای برسید.

2- اصل دوم Method یا روش و استراتژی معاملات شما

معامله گران تازه کار باید از استراتژی استفاده کنند که توسط افراد حرفه ای تست شده باشد و بازدهی خوبی در ترید به شما بدهد ، در همین جا است که فرق یک تریدر حرفه ای و مبتدی مشخص میشود ، تازه کارهایی که بر اساس یک اندیکاتور پیشفرض معامله میکنند ، یا سرمایه خودشان را به دست یک نفر دیگر که سیگنال میدهد میسپارند و هیچکدام از پارامترهایی که مهم هستند را تنظیم نمیکنند که تمامی اینها چیز جر ضرر عاید معامله گر نحواهد کرد.

اما یک تریدر حرفه ای کسی است که به تمامی الگوهای تحلیلی تسلط دارد و حتی با کندل خوانی براحتی میتواند بازار را رفتار شناسی کند این افراد مانند عقاب مواظب سیستم معاملاتی خود هستند و دائما با بازخوردهایی که میگیرند در حال بهبودی آن میباشند.

تست استراتژی در دمو

با هر استراتژی که شروع به معامله میکنید باید حداقل یک ماه آن را در محیط دمو تست کنید ، روش معاملاتی را باید در تمام تایم فریم ها و تایم کندل های امتحان کنید تا متوجه شوید در چه تایمی موفقیت و سود بیشتری دارید . برای خود جریمه هم بگذارید مثلا اگر تریدهای روزانه شما زیر 70 درصد بازدهی رسید باید یک هفته به تمرین در دمو اضافه کنید .

شناخت انوع اندیکاتور ها

در کل اندیکاتورها را میتوانیم به چهار نوع نقسیم بندی کنیم

اندیکاتورهایی که در جهت روند حرکت میکنند، مووینگ اورج ها یا خطوط اندیکاتور مکدی از این دسته اند که با کاهش قیمت روبه پایین ، و با افزایش قیمت رو به بالا حرکت میکنند .

اسیلاتور ها : این دسته سعی میکنند نقاط برگشت را برای ما مشخص کنند مانند اسیلاتور استوکاستیک .

حجم ها: این دسته از اندیکاتور ها حجم و ارزش بازار را برای ما به نمایش میگذارند .

بیل ویلیامز: دسته چهارم را به احترام این فرد نامگذاری شده به این دلیل که اندیکاتور های تاثیرگذاری را ابداع کرده است .

در مقاله زیر بصورت کامل در مورد شناخت اندیکاتورها و اسیلاتورها توضیح داده ایم .

انوع تایم فریم ها

تایم فریم ها هم مانند اندیکاتور ها ناهماهنگی دارند . به طور مثال در مویینگ اوج در تایم فریم 4 ساعته سیگنال خرید میدهد ولی در تایم فریم 30 دقیقه سیگنال فروش میدهد .

افراد تازه کار سعی میکنند فقط با یک تایم فریم کار کنند که ما به شما دوستان پیشنهاد میکنیم از سیستم سه صفحه ای استفاده کنید .

در صفحه اول تایم کندلی را انتخاب کنید که در آن موفقیت بیشتری دارید مثلا 1 ساعت ، سپس در صفحه دوم تایم کندل بیشتری را انتخاب کنید تا گذشته بازار را بهتر مشاهده کنید بطور مثال روی 4 ساعت ، و در صفحه سوم یک تایم کندل کوتاه مدت مثل 10 دقیقه را انتخاب نمایید.

حال با تایم کندل بلند مدت روند بازار را تشخیص میدهید و با دو تایم کندل دیگر زمان دقیق وارد شدن به معامله را مشخص کنید.

تسلط بر احساسات

افرادی هستند که در موسسات سرمایه گذاری ترید میزنند و در قبال آن حقوق دریافت میکنند و افراد دیگری که بصورت خصوصی برای خودشان ترید میزنند که میتواند دلایل مختلفی داشته باشد.

همانند تمامی کسبوکار ها هدف اصلی از معامله کردن در بازارهای مالی کسب درآمد است ، بعضی از تریدرها به موفقیت بسیار خوبی رسیدند ولی به علت سرخوشی زیاد و اعتماد بنفس کاذب با چند ترید تمامی سرمایه شان را به باد داده اند .

معامله گران موفق ، چندین روش معاملاتی را تست میکنند و بهترین روش را انتخاب میکنند ، با استفاده از روانشناسی دقیق بازار حد سود و ضرر را مشخص کرده و با درایت و طبق اصول وارد معامله میشوند .

داشتن برنامه ای مشخص

یک معامله گر حرفه ای باید ساعات مشخصی که در آن فعالیت میکند را مشخص نماید و در آن تایم به هیچ عنوان کار دیگری جز ترید انجام ندهد .

یک برنامه روزانه برای خود بنویسید اینطور کارهایتان دسته بندی میشود و ذهنتان کاملا آماده به کار میشود .

همیشه نیم ساعت قبل از اینکه وارد معامله ای شوید سعی کنید سری به اخبار اقتصادی بزنید و یا جفت ارز های مختلف را مورد ارزیابی قرار دهید.

هنگامی که وارد معامله میشوید باید با تمام حواستان روند را دنبال کنید این حرف به این معنا نیست که زل بزنید به صفحه مانیتور بلکه به این معناست برای هر حرکتی چه در خلاف جهت روند چه در جهت روند باید برنامه ای داشته باشید .

توجه داشته باشید که معامله گری سفر نیست بلکه یک مقصد است . هر روز حداقل 2 بار مدیتیشن کنید و سعی کنید ذهنتان به آرامش برسد ، ورزش را فراموش نکنید عقل سالم در بدن سالم میباشد.

3-اصل سوم money پول یا مدیریت سرمایه

در اصل سوم سوال مطرح میشود که برای چه چیزی ترید میکنید؟ برای کسب درآمد و بدست آوردن پول یا صرفا برای تفریح و لذت ؟؟؟

نیازی نیست جوابی بدهید تاریخچه معاملات شما به تنهایی جواب این سوال را میدهد .

قطعا اکثریت افرادی که تازه وارد معامله گری میشوند دلیل اصلیشان بدست آوردن پول است ولی پس از مدتی آنها ترید را به دید یک تفریح نگاه میکنند و دیگر طبق قوانین وارد معامله نمیشوند و عملا با سرمایشان قمار میکنند .

تقریبا هر تریدر تازه کاری میتوانید پشت سرهم سود کند این مورد حتی در کازینو هم صدق میکند کسی که قمار انجام میدهد گاهی اوقات توانسته چندین برد پشت سرهم داشته باشد پس این مورد بدور از ذهن نیست اما تعداد محدودی هستند که همین روند سودگیری را ادامه دار کرده و موجودی حسابشان را چندین برابر میکنند .

در اینجاست که مبحث مدیریت سرمایه خودنمایی میکند ، برخی آن را یک علم میخوانند و برخی دیگر یک هنر میدانند ، اما در اصل مدیریت سرمایه ترکیبی از هر دو میباشد . هدف اصلی مدیریت سرمایه کمترکردن ضرر در تریدهای ضررده و بیشتر کردن سود در تریدهای سودده میباشد .

زمانی که قصد دارید از چراغ قرمز عبور کنید به اطراف خود نگاه کرده و بعد عبور میکنید چون هستند رانندگان بی احتیاطی که چراغ قرمز را هم رد کنند ، در معاملات بازارهای مالی مدیریت سرمایه دقیقا نقش همین نگاه کردن به اطراف را ایفا میکند ، این مهم نیست که روش معاملاتی شما چه میزان خوب کار میکند مدیریت سرمایه برای سوددهی مکرر الزامی هست.

با پدری آشناییت داشتم که پسر نوجوان خودش را برای مدیریت سرمایه آموزش میداد ، او شنبه هر هفته بهمراه بازارهای مالی و طبقه بندی آن ها پسرش به میدان اسب دوانی میرفت و هر هفته 10 دلار به پسرش میداد و میگفت با این 10 دلار هم باید ناهار برای خودت بخری و هم در شرط بندی اسب ها سرمایه گذاری کنی .

پدر با دوستانش به تفریح میپرداختند و پسر میتوانست هر صحبتی با پدرش انجام دهد بجر گرفتن پول بیشتر ، آن پسر باید طوری 10 دلارش را مدیریت میکرد که هم بتواند روی اسب ها شرط ببندد و هم از غذایش لذت ببرد .

تقسیم پول (مدیریت سرمایه ) نحوه شرط بندی روی اسب ها (تحلیل تکنیکی) صبور بودن برای پیدا کردن بهترین موقعیت جهت شرط بندی (روانشناسی) آن پسر را تبدیل به یک میلیونر کرده و یکی از موفقترین مدیران هج فاند با حسابی چند میلیون دلاری .

اندازه و حجم سرمایه گذاری برای هر معامله

برخی اوقات ما با حساب هایی با موجودی کوچک میتوانیم معاملات بسیار خوبی داشته باشیم اما به محض بزرگ شدن موجودی حساب مشکلات عجیبی برای ما ایجاد میشود که بهترین راه حل اینست که مجدد برگردید به حالت قبل و با معاملاتی کوچک وارد بازار شوید .

یک مثال میزنم تا بهتر موضوع را درک کنید : کدام یک از شما حاضر هستید روی یک لبه ای راه بروید که یک متر از زمین فاصله دارد و در ازای آن به شما 100 دلار داده میشود ، قطعا همه شما حاضر به انجام دادن اینکار هستید ولی زمانی که به گفته میشود روی لبه یک ساختمان مرتفع راه بروید و 10000 هزار دلار به شما میدهند شاید یک یا دو نفر از شما اعلام آمادگی کنند ، دقیقا معامله کردن با حساب کوچک مانند راه رفتن روی لبه ای است که از زمین 1 متر فاصله دارد اگر بیوفتید شاید یک زخم کوچک بردارید ولی هنگامی که با یک حساب بزرگ با معاملاتی با حجم زیاد اقدام میکنید دقیقا مانند راه رفتن روی لبه یک آسمان خراش است اگر بیوفتید نابود میشوید .

این 3 اصلی که به شما گفته شد از اساسی ترین مواردی هست که هر تریدر باید آن را در نظر داشته باشد این مقاله بصورت خلاصه ترجمه شده تا شما دوستان عزیز بتوانید چکیده مطلب را بهتر درک کنید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.